A me piace la lavanda

A me piace la lavanda ma so che non tutti gradiscono il suo profumo. Il mio primo ricordo di quella pianta risale all'estate del lontano 1994. Sono stata invitata dalla mia amica Joanna a passare con lei e suo fratello 2 settimane a Londra, a casa di una parente.

Abbiamo visitato Kew Gardens e proprio lì mi sono innamorata della lavanda. Tanti anni dopo ho visto il giardino dei miei futuri suoceri con una pianta di lavanda, che profumava tantissimo ma era un po' trascurata, non potata etc.  L'anno scorso ho letto da qualche parte la storia di una donna che coltiva la lavanda in Polonia. Ho pensato subito che potrei piantare un po' di lavanda nel nostro orto, che più avanti si è verificato non tanto facile. Domenica scorsa siamo andati vicino a Brisighella, a Monte Spada Agri Culture (www.monte-spada.it) a passare tutta la giornata con il tema "Lavanda in fiore".

Di mattina abbiamo fatto passeggiata nel lavandeto insieme a Matteo Bolognesi, agricoltore a Monte Spada, un uomo con una grande passione per questa terra.

Lubię lawendę, ale zdaję sobie sprawę, że nie wszystkim odpowiada jej zapach. Moje pierwsze wspomnienie lawendy pochodzi z odległego roku 1994. Zostałam wtedy zaproszona przez moją przyjaciółkę do spędzenia z nią i jej bratem 2 tygodni w Londynie, w domu ich krewnej. Zakochałam się w lawendzie po wizycie w Kew Gardens. Po wielu latach zobaczyłam ponownie krzak lawendy w ogrodzie moich przyszłych teściów, tyle że był nieco zaniedbany...Aż wreszcie wpadł mi w ręce artykuł o kobiecie, która uprawia lawendę w Polsce. Od razu sobie pomyślałam, że  mogłabym posadzić lawendę u nas, obok warzywnika, co okazało się nie takie proste. W zeszłą niedzielę pojechaliśmy w okolice Brisighelli, do miejsca, które nazywa się Monte Spada (www.monte-spada.it).aby spędzić cały dzień w temacie "Kwitnąca lawenda". Rano poszliśmy na spacer wśród pól płaskurki, konopi, kiwi i oczywiście lawendy oprowadzani przez Matteo Bolognesi, który wraz z żoną i teściami prowadzi to gospodarstwo.

Qui si vede una varietà di lavanda coltivata a Monte Spada,  in realtà le varietà sono tre.

Tu widać tylko jedną odmianę lawendy, w rzeczywistości w monte Spada uprawiane są  trzy jej odmiany.

Al ritorno dalla passeggiata abbiamo partecipato a un laboratorio di preparazione di un doposole lenitivo emolliente alla lavanda a cura di Giorgia Gamberini, erborista e profumiera che sa tante cose sulle proprietà degli oli essenziali. Sapete che l'olio essenziale di lavanda  svolge un'azione antinfiammatoria  e il miele è un ottimo cicatrizzante per le ferite?  

Per noi è stata la prima esperienza,  non abbiamo mai fatto una crema a casa. La crema preparata a Monte Spada l'abbiamo usata questa settimana dopo lecmattinate al mare. E' buonissima! (quasi da mangiare:) Le foto del nostro laboratorio le ho viste sul sito di Giorgia www.goccedituberosa.net.

Po powrocie ze spaceru wzięliśmy udział w  warsztatach przygotowania kremu po opalaniu z olejkiem lawendowym, prowadzonych przez Giorgię Gamberini, zielarkę, która zajmuje się również aromaterapią i wie dużo o właściwościach i zastosowaniu olejków eterycznych. Wiedzieliście, że lawenda ma właściwości anyseptyczne a miód świetnie zabliźnia rany? Krem przygotowany w Monte Spada wypróbowaliśmy w tym tygodniu, po wypadach nad morze. Jest świetny! Zdjęcia z warsztatów można obejrzeć na stronie Giorgii www.goccedituberosa.net.

Alle 13.00 ci siamo messi a tavola. E' stata una delle poche volte quando mangiamo fuori casa non in ristorante che fa parte del programma Fuori casa senza glutine dell'AiC. Non potevamo però perdere l'occasione di passare una giornata con il profumo di lavanda. Qualche giorno prima  ho contattato Monte Spada per fare la prenotazione della nostra partecipazione e chiedere dettagli sul pranzo (non era previsto il pranzo al sacco). So bene che preparare da mangiare per due celiaci non è facile se al pranzo c'è un gruppo di 30-35 persone. Noi non siamo molto esigenti, ci interessa di più poter consumare un pasto davvero senza glutine, senza contaminazioni. Il menù proposto era molto ricco, quello per celiaci era per forza ridotto. Hanno servito loro un'insalata di riso con verdure e formaggio, in più potevano assaggiare il parmigiano, l'insalata di stagione oppure la ricotta con gelatine alla rosa e alla violetta (un dessert squisito). Il resto della famiglia, vuol dire io, Anna e Filippo abbiamo mangiato tortelli di farro, farro al pesto, piadina di farro e canapa e vari biscotti salati. I bambini sono stati coraggiosi e hanno assaggiato praticamente tutto, bravi. 

O 13.00 usiedliśmy do stołu. Muszę przyznać, że rzadko jadamy poza domem w lokalach, które nie są monitorowane przez włoskie Stowarzyszenie Celiakii (pewnie dlatego, że jest ich tak wiele). Tym razem nie chcieliśmy stracić okazji spędzenia całego dnia w gospodarstwie z lawendą. Kilka dni przed naszym przjazdem skontaktowałam się z Matteo, żeby potwierdzić nasz udział i omówić szczegóły posiłku (nie był przewidziany obiad we własnym zakresie). Wiem dobrze, że przygotowanie obiadu dla 2 celiaków nie jest łatwe przy grupie 30-35 osób. My jednak nie jesteśmy bardzo wymagający, interesuje nas głównie to, aby posiłek był naprawdę bezglutenowy, bez zanieczyszczeń. Menù dla nas wszstkich było bardzo bogate, te dla naszych dwojga celiaków, siłą rzeczy, znacznie okrojone. Podano im sałatkę ryżową z warzywami i serem. Poza tym mogli spróbować parmezanu, sałaty, ricotty z galaretką z róży i z fiołka (przepyszny deser). Reszta rodziny, to znaczy ja, Anna i Filippo jedliśmy  tortelli z płaskurki, płaskurkę z pesto, piadinę z mąki z płaskurki i konopi, słone ciasteczka. Dzieci były odważne i prawie wszystkiego spróbowały, duże brawa!

Gli adulti sono capaci di stare delle ore a tavola, i bambini ogni tanto si facevano una pausa.

Dorośli są w stanie siedzieć godzinami przy stole, dzieci od czasu do czasu robiły sobie przerwę.

Dopo il pranzo siamo ritornati nel campo di lavanda, a raccoglierla per poter caricare il distillatore.

Po obiedzie wróciliśmy na pola, żeby zebrać lawendę i załadować destylator.

Purtroppo, non ho le foto della carica del distillatore e del laboratorio dell'intreccio.

A casa ho portato l'olio essenziale di lavanda vera, un barattolo di confettura di scalogno e una bottiglietta di sciroppo di fiori di sambuco (quasi finito da me e Filippo). E' stata proprio una bella domenica con la famiglia, c'è la ricorderemo con piacere. Siamo stati anche fortunati, perché non era ancora arrivato quel terribile caldo che sentiamo oggi, mentre sto finendo di scrivere questo post.

Buona domenica a tutti! B.

P.S. Vorrei chiarire che non ho nessun legame con  l'Azienda Monte Spada Agri Culture né con Goccedituberosa. Ciao

Niestety nie mam zdjęć pokazujących ładowanie destylatora i warsztaty wiązania lawendy. Do domu przywiozłam  olejek lawendowy, słoik konfitury z szalotki i butelkę soku z czarnego bzu (prawie wypity przeze mnie i Filippo). To była naprawdę piękna niedziela spędzona z rodziną, będziemy ją z przyjmnością wspominać.  Mieliśmy dużo szczęścia, bo nie było jeszcze tak gorąco jak dzisiaj, kiedy kończę pisać ten artykuł.

Miłej niedzieli! B.

P.S. Chciałabym podkreślić, że nie współpracuję ani z Monte Spada ani z Goccedituberosa. Ciao